† เป็นการเป็นงานนะคร้าบ~ †

posted on 18 Sep 2005 23:31 by lilith in Life

วันนี้จะมารีพอร์ทงานนี้อย่างเป็นทางการนิดหน่อยนะคร้าบ~ ^[]^

ส่วนใหญ่ไม่รู้จักกันหรอกเพราะไม่ได้อยู่ในวงการนี้ แต่ตูก็จะเขียนเพื่อสร้างเสริมและฟื้นฟูประสบการณ์ชีวิต ซะงั้น

The Bangkok Gems & Jewelry Fair

เมื่อคืน ครูสอนพิเศษโทรมา ชวนไปงาน

" พรุ่งนี้น้อง*ตื้ด*ไปนะ ไปช่วยงานคุณแม่หน่อยเดี๋ยวพี่*ตื้ด*จะได้ไปหาด้วย พี่จะไปตอนเที่ยงๆน่ะ"

เราก็ ครับๆ วางสาย ปี๊บ--- แล้วก็หัวเราะแห้งๆในใจ

" ฮ่ะฮ่ะฮ่ะพรุ่งนี้ตูก้นชาแน่....."

เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อยเพราะสระผมรอผมแห้ง ไอ้เราเป็นคนผมเยอะอยู่แล้วด้วย ขี้เกียจไดร์เพราะไม่มีหวี(มันวางอยู่ห้องนอนแม่ ขี้เกียจย่องไปหยิบ=_=") ตอนเช้าตื่นขึ้นมาเลยนึกว่าสาย ที่ไหนได้ เพิ่งจะ8โมงกว่าๆเอง ทั้งๆที่พี่เลี้ยงบอกจะ10โมงแล้ว อ๊ากกกก ตูโดนหลอกกกกก~

"อ้าว ถ้าไม่พูดว่าสายแล้ว อี๊กุงมารับแล้ว *ตื๊ด*จะตื่นที่ไหนล่ะ"

อ่าว...พูดหยั่งกับตูปลุกยากซะอย่างนั้น

"เคยครั้งนึงแน่ะ พี่ก็ปลุกเราตั้งแต่8โมง แต่ไม่ยอมตื่นจนถึง11โมง"

เออหนูยอมแล้วค่ะ หนูรู้ว่าหนูนอนดึก ตื่นสาย ปลุกยากมหาหิน

เราก็เลยยอมตื่นโดยไม่บ่นอิดออดเหมือนทุกๆครั้ง อย่างเช่น

"บอกว่าอย่าดึงผ้าห่ม!!!!" (พี่เลี้ยงบ่น "ถ้าไม่ดึงออกแล้ว*ตื้ด*จะตื่นมั๊ยเนี่ย...")

"เดี๋ยว ขอนอนอีกแป๊บนึง....." (พี่สาวคิด "แป๊บนึงของเธอคืออีก2-3ชม.สินะ")

"ปลุกทำซากอาร๊ายยยยย ยังไม่10โมงเลย" (พี่เลี้ยงเหงื่อตก "นี่เที่ยงแล้วนะ...=_="")

"โอ๊ยยยย ไม่เอา ไม่ตื่น จะนอนไปจนตายแม่งเลย" (พ่อเซ็ง "ไปอาบน้ำซะ!!!")

วันนี้ตื่นมาปวดท้องอย่างรุนแรงงงง อ๊ากกกกก แต่ตูก็ทำใจ เอาวะ ทนก็ทน เดินเข้าไปในห้องน้ำ ไฟดับไปหลอด โคตรมืดเลยห้องน้ำ ไอ้เราเดินเข้าไปแปรงฟันด้วยความสยดสยอง จะมีตัวอะไรโผล่มาอะต๊าตูมั๊ยนี่ 555+ >w<

(นอกเรื่องนิดนึง ขณะพิมพ์แมลงสาบ วิ่งมาข้างๆแขน "กรี๊ดดดดด มันกลับมาอีกแล้ววววววววววววววววว")

แต่งตัวด้วยความเซ็ง ลงไปชั้นล่าง เปิดเข้าไปในห้องสมุด เจอคุณน้องชาย2ตัวหน้าคอม ตัวนึงไปออกรอบกะปังย่า อีกตัวกะลังบ้าเป็นจอมโจรคิดในเก็ดแอมป์ อนาถใจ มันตื่นมาตั้งกะ6โมงเช้า... ขยันจริงๆแกเอ๊ย

(นอกเรื่องอีกรอบ หลังจากเอาผ้าห่มไปคลุมๆซอกที่แมลงนรกมันมุดหายไปได้ซักพัก มันก็โผล่ออกมาอีกรอบ กรี๊ดดดดดด ม่ายยยยยยยยย พอตูร้องไอ้แบ้งค์ก็ร้องตาม กลายเป็นเรากะแบ้งค์วิ่งไปหลบหลังท่านหญิงแพร์แล้วก็กรี๊ดๆว้ากๆลั่นบ้าน พี่เลี้ยงเดินเข้ามา "บ้าแน่ๆ"...หลังจากนั้นแมลงนรกนั่นก็ได้ไปทัวร์นรกสมใจในเวลาต่อมา 5555+)

ไม่มีไรทำ ระหว่างรอป้ามารับ ก็เปิดทีวีดู ผ่านช่องไปเรื่อยๆ ไปจ๊ะเอ๋กับละครยุ่นเรื่องนึง จำชื่อเรื่องไม่ได้ แต่เกี่ยวกับอะไรกลๆอ่ะแหละ สนุกดี หมู่บ้านอะไรก็ไม่รู้ โคตรไซโค =_=" แต่นางเอกน่ารัก พระเอกเท่ห์มาก กร๊าซ ดูจบด้วยความเสียงสันหลัง(ดูแล้วขนลุกง่ะเรื่องนี้) ไม่นานป้าก็มา ระหว่างไปก็นั่งเมาท์ในรถกับป้า มันส์มากมาย 5555+

ไปถึงงานปุ๊บ ก็แวะเข้าไปที่บู๊ทของเราก่อนเป็นอันดับแรก ไปเจอแต่พ่อ แม่ไปไหว้พระ ป้าเราก็เลยพอเราไปดูในงานก่อน งานที่เมืองไทยนี่ จัดบู๊ทกันสวยมากๆๆๆๆ เทียบกับงานที่ฮ่องกงที่ไม่ไหว บู๊ทเชยๆเห่ยๆ ที่ไทยมีซุ้มก้างเป็นCafetariaให้ด้วย มีหนังให้ดูจอเบ้อเริ่ม อาหารก็หอเจี๊ยะนอกจากนี้ยังมีแม๊ค กะดังกิ้นด้วยที่ฮ่องกงนั้นเรอะ มีโต๊ะเล็กๆหลบตามซอก ผ้าปูก็ไม่เปลี่ยน โสมากกกก เดินเข้าไปจะไปสั่ง แม่งไม่เห็นมีไรกินนอกจากกาแฟ ช็อคโก้แท่งมาร์ส ซุปถั่วบ๊องๆป.ย.อ. แล้วก็แซนวิชที่โคตรเย็นชืด..... สรุปงานงานแฟร์ที่ไทยเจ๋งกว่ามาก แต่ที่ฮ่องกงมันดันเป็นงานใหญ่ ฮอลล์4-5ชั้น แถมชอบเสร่อจัดหลังงานไทย คนต่างชาติส่วนมากก็ไปงานมันสิวะ มันไม่บินมาไทยหรอก เล่นจัดติดๆกันใครๆก็ต้องเก็บไปงานที่ฮ่องกงงานใหญ่ระดับโลกอยู่แล้ว ฮ่องกง เวรซ์!!!!!!

พอกลับมาที่บูท เจอแม่กะพ่อติดลูกค้าฝรั่งรัสเซียอยู่ ไอ้เราก็เลยเดินเข้าไปกับป้า ไปถึง แม่สั่งงานทันที "ปรับแบบให้แม่ที"

โซ...จอร์จ!! เริ่มงานได้รวดเร็วทันใจมากค่ะ=__,=" เราก็เลยนั่งปั่นๆอยู่โต๊ะใกล้ๆ แม่เลยบอกคุณรัสเซียว่า คุณลูกสาวกำลังปรับแบบอยู่ค่ะ ชีเป็นดีไซน์เนอร์จำเป็นประจำร้าน(ซะงั้น)เค้าก็โอ้...ขอดูงานหน่อย ไอ้เราก็ยื่นให้ แล้วเค้าก็เลยทักเฮลโล่ ฮาว อาร์ ยู? ตูก็บลาๆไป แอมไฟน์ แต้งกิ้ว =_=" จากนั้นตูก็ทำงานต่อ แต่แม่เรามือไวมาก คว้าแฟ้มรวมผลงานที่เราออกแบบ+ปรับแบบมาทั้งหมดส่งให้เค้าไปดู

เราอ้าปากค้าง.... เฮ้ยยยยย!!!!!!!!!

เพราะในนั้น มีรูปพลอย+ทับทิมสีน้ำที่ตูลงเน่าๆสั่วๆอยู่ด้วย กรี๊ดดดดดด

น่าอายบรรลายยยยยยยยยยยยยยย T[]T!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แต่เค้าก็ยังชมว่าสวย(ไม่ใช่อีรูปพลอยนั่นแน่น๊อน)อ่ะนะ =_=" (แหงดิ จะด่าว่าเห่ยได้ไง มันชมขอไปทีแหงๆ 5555+)

แล้วเราก็ได้ยินพ่อ,แม่กับรัสเซียกำลังพูดถึงเรา ตูก็เงี่ยหูฟัง ดีที่อังกฤษเราพอจะแตกฉาน เลยฟังรู้เรื่อง ..... เหอเหอเหอ ไม่ขอบอกว่าพูดถึงเราว่าอะไรละกัน (แต่ไม่ใช่ทางร้ายๆนะท่าน อย่าเข้าใจผิด) รัสเซียนี่นั่งเมาท์อยู่นาน พอมันไปไม่นาน ก็มีลูกค้าเข้ามาติดต่ออีก..คราวนี้ตะวันออกกลาง สั่งของเยอะโคตร มันกะเหมาทั้งบู๊ทตูเลยรึไงฟระ(แต่ก็ดีใจได้เงินเข้าบ้านสิคะ>////<) รู้สึกว่าเค้าจะปิ๊งดีไซน์ร้านเราเข้าอย่างจัง บอกว่า"มีแบบไหนสวยๆยกมาให้ผมดูให้หมด"แล้วก็ถึงกับชวนไปทำงานกะมัน โอ้.... ดีใจไปตามๆกัน รู้สึกเจ้านี่จะเป็นรายใหญ่เลยแฮะ สาขาเยอะ โรงงานแยะ ดีไซเนอร์พรึ่บ มีลูกค้ารายใหญ่ชมมาแบบนี้พวกเราก็ยิ้มแก้มปริกันเป็นแถว 5555+

แต่พ่อกะแม่..ยังไม่วาย ดึงไอ้ที่เราปรับแบบอยู่ไปให้เค้าดู ตูไม่ได้ตัดเส้น...เส้นมันเน่าบาดใจ... เอาไปให้เค้าดูทามม้ายยยยยยยย=[]=" (ให้อีกคู่สามีภรรยาจากกรีซดูด้วย เข้าบอกว่า Family Businessจริงๆ ครอบครัวแฮบปี้สามัคคีทำงาน 555+)

หลังจกานั้น มันเมาท์อยู่นานมากกกกกก นานโคตรจริงๆเป็นชม.ๆได้ เราก็ทำงานเพราะแม่สั่งเพิ่ม เพื่อนเจ้าตะวันออกกลางนั่นก็มาแจม... คุยกันอีก นานอีก พอทำงานเสร็จก็ว่างๆ ตูเลยรับลูกค้าเล็กน้อย หลังจากั้นไม่นานนัก ก็มีฝรั่งกลุ่มนึง2-3คนเดินมาดูบู๊ทเรา ป้าซึ่งสายตาไวมาก ชี้ให้เราดูฝรั่งคนแรกสุด สายตาประสบพบรัก ปิ๊งๆเข้าที่มัน

คำเตือน : ต่อไปนี้ขอสวมวิญญาณบ้าฝรั่งแล้วนะครับ ^_^ (ยิ้มหน้าใส 5555+)

กรี๊ดดดดดดดดดดดด หล่อโคตรๆๆๆๆๆ >////////////////<

หล่อมากๆๆๆๆ หน้าใสปิ๊ง ตัวสูงได้ใจแต่งตัวสะอาดสะอ้าน

ไม่ใช่พวกฝรั่งขี้นกแน่นอน ดูท่าทางก็รู้ว่าตานี่ไฮคลาส ไฮโซอย่างแรง

แถมมองจากด้านหลังนี่อกผายไหล่ผึ่ง หลังตรงตัวตรง สง่าผ่าเผย มาดผู้ดี

ตูดก็งามไม่เล็กน่าถีบเหมือนคุณจ้อนม่อๆกะอเล็กเกย์ๆที่ร.ร.เราแน่นอน 5555+

ที่สำคัญ ดูไปดูมา แอบหน้าตาคล้ายแดเนี่ยล หนุ่มหล่อจากสแกนดิเนเวียที่เราเจอที่อังกฤษ

(ยังประทับใจอยู่ ได้ถ่ายรูป+โอบไหล่กับเค้าในผับตอนงานวันฮัลโลวีนด้วย >////< แต่งเป็นลุงแฟรงเก้นได้น่ารักบาดในมาก 555+ ที่ขอเค้าถ่ายเพราะจะกลับพรุ่งนี้เลยคิดว่าคงได้เจอเป็นครั้งสุดท้ายแต่ก็ได้เจออีกตอนที่พวกฝรั่งกลุ่มนึงบ้ากดสัญญาณไฟไหม้ตอนเราเอาแว่นไปคืนรุ่นพี่ที่หอนอนชาย วุ่นวายไปทั้งโรงเรียน คนก็กรูออกมาที่สนามกับพรึ่บในสภาพชุดนอน เราดันรีบวิ่งเลยเผลอกอดน้องหมีของพี่ที่ชื่อฮาโอ>////<ติดมือมาด้วยเลยนะเนี่ยพอเจอแดนเลยได้ฤกษ์ทักอีกซะเลย555+ โชค2ชั้นเว้ยเฮ้ย)

ป้าเราก็เลยบอกว่า มานี่จะพาไปหาเค้า ตูก็ ห๊า----!!!!!!!!!!!!!!!!

พาเดินไปหาเลยค่ะท่าน มองหน้าใกล้ๆเกือบละลาย

=/////= น่ารักเฟ้ยยยยยยยยย ทำไมหน้าตาน่าฟัดเยี่ยงนี้!!!! <<< แพ้ฝรั่งหน้าใสค่ะ=///=

เสียดาย เค้าจากไปโดยไร้นาม ตูยังไม่รู้ชื่อเลยเฟ้ย!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!

ป้าเราก็บอกว่า เล็งๆไว้ตั้งแต่เค้าดูบู๊ทตรงข้ามเราแล้ว พอมาดูบู๊ทเราเลยได้เห็นชัดๆอีกที ป้าเราบอกว่าหมอนี่มาจากแถบๆสแกนดิเนเวียนั่นแหละ เพราะรู้จากลักษณะ (รู้เยอะ เพราะเจอมาเยอะ) เราก็เมมโมรี่ไว้เลย หนุ่มกรีซรวย หนุ่มสแกนน่ารัก หนุ่มฝรั่งเศสโอเคน่ะ(ตอนแรกมันหยิ่ง แต่พอรู้จักกันมันก็เป็นคนดี)หนุ่มเยอรมันสปอร์ต คิดตึ๋ง มาร์ตินนนนน!!!(กร๊ากกกก บ้าเต็มที่ เก็บข้อมูลจากที่เจอๆมานะ) พอรู้ว่ามาจากสแกนนี่โอ้เลย

กรี๊ดดด ถิ่นเดียวกะแดเนี่ยลเลย>///< 55555+

โชคดีที่มาวันนี้นะเนี่ย ป้าบอกว่ามาหลายวันมานี่น่าเบื่อมาก

ไม่เจอคนหน้าตาดีๆแก้เซ็งเลย แต่พอมาวันนี้แล้วแฮบปี้ชุ่มชื่นใจหน่อย

เสียดาย ยัยแพร์ไม่มา รับรองมันกรี๊ดแน่ >////////<

เอาฟะ มางานนี่ยังไม่หลับฟ่ะ ยังมีของดีให้ดูไว้เป็นอาหารตา ดีใจ กี๊ซๆ

หลังจากที่กลับมาที่บู๊ท อีตาตะวันออกกลาง2ตัวยังไม่ไปอิ๊ก!!!!!!!!!! จะอยู่ไปถึงไหนฟะ

เพราะมัน2ตัวอยู่ พวกเราถึงไม่กล้ากินข้าวกัน=_=" บ่าย3 ตูยังไม่ได้เจี๊ยะอะไรเลย หิวโหย~

ใครจะกล้านั่งกินข้าวหมูแดงต่อหน้าอิสลามกันฟะ ......

พอมันกลับไป... เฮ!!!!!!!! ชั้นได้เจี๊ยะแล้วๆๆๆๆ รีบๆโซ้ยๆอยู่มุมๆบู๊ท แต่พอตอนที่ตูกิน มันต้องมีคนมาดูของสิน่า ที่ตอนตูไม่กินไม่เห็นมาสอบถามเลยเอ็งนี่ กวนชัดๆ

หลังจากนั้นป้าต้องกลับก่อนโศกาอาดูรเลยตรู.... อยากให้ป้าอยู่ต่อ เพราะว่าคุยสนุกมากๆๆๆๆ รู้ใจกันด้วยเพราะป้าเราออกจะวัยรุ่น แต่งตัวเท่ห์อินเทรนแฟชั่นจนยกย่องเลย >/////<

ไม่มีเพื่อนคุย แม่สั่งงานมานั่งทำ... ทำเสร็จ "แม่ จะกลับไปทำการบ้านอ่ะ"

"ไม่ได้ อีกแป๊บนึงจะเก็บของแล้วรอกลับพร้อมกัน"

"ไม่อาว เหลือเยอะยังไม่ได้ทำ"

"รถตีไป-กลับจากเมืองทองนี่100นึงนะ เปลืองน้ำมันด้วย ยิ่งแพงๆอยู่"

"จะกลับไปทำการบ้าน!!"

"รอหน่อยละกัน"

ผลคือ งอนแม่ ค่ะ

นั่งหน้าหงิกเลยตรู หลังจากนั้นเลยเลิกทำงานนั่งอ่านBRลูกเดียวจนเวลากลับนั่นแหละ

ขากลับ....จะถึงบ้านอยู่แล้ว พ่อดันลืมของสำคัญโคตรๆๆๆ ไว้ที่บู๊ท วกกลับไปใหม่...

เจริญบรรลัย มากๆ

กว่าดิชั้นจะถึงบ้าน งอนใกล้ระเบิดเต็มแก่แล้ว กลับมาเลยรมณ์เสียรีบขึ้นไปอาบน้ำ

แม่เลยตามขึ้นมาง้อ พอแม่ง้อแล้ว เรารู้สึกผิด... เอ่อ เราไม่น่างอนแม่เลยแฮะ...